Shamdivine

  ૐ આગળ વધવા વાળા બીજાને ક્યારેય અટકાવતા નથી....../People who are moving forward Never stop others from moving forward.. આ સત્ય હોવું જોઈએ કે જેઓ પોતે આગળ વધી રહ્યા છે તેઓએ બીજાને આગળ વધતા અટકાવવા જોઈએ નહિ પરંતુ આજે આનાથી ઉલ્ટુ બને છે. જેઓ પોતે આગળ વધી રહ્યા છે તેઓ એવો પ્રયત્ન કરતા રહે છે કે બીજા તેના કરતા આગળ ના નીકળી જાઈ. જોકે આ વાત બધાને લાગુ નથી પડતી. ઘણા એવા પણ છે કે બીજાની એટલી મદદ કરે છે કે પોતે પાછળ રહી જશે પણ બીજાને એની મંઝિલ સુધી પહોંચાડવામાં મદદ કરશે  અને તેને તેની મંઝિલ સુધી પહોંચાડ્યો તેનો તેને આનંદ અને સંતોષ પણ રહે છે. જોકે ભગવત ગીતા મુજબ સચ્ચાઈ અને દિલથી કરેલું કોઈ પણ કર્મ ક્યારેય નિષ્ફળ જતું જ નથી. સમય આવ્યે ઈશ્વર એનો બદલો જરૂર આપી જ દયે છે. આથી ફળની આશામાં નહિ પણ સારૂ કાર્ય કરવું જોઈએ એ રીતે માનીને કર્મ કરતા રહેવું જોઈએ. ઘણાને થશે કે આવું તો ફક્ત સ્વપ્નમાં બનતું હશે પણ નહિ આ ધરતી પર હકીકતમાં પણ એવું બને છે. દુનિયામાં મદદ કરવાવાળા પણ ઘણા છે અને પગ ખેંચવાવાળા પણ ઘણા છે. પરંતુ આપણે દુનિયાની જવાબદારી નથી લેવાની આપણે આપણી જ જવાબદારી લેવાની છે. આપણું કર્યુ કંઈ નથી થ...

  ૐ સરસને બદલે સરળ બનીએ.../Let's be simple instead of nice ... બધાને સુંદરતા ગમે છે અને બધા સુંદરતના દીવાના છે. ગમે તેવું માણસ હોઈ સુંદરતા જોવે એટલે એક વખત તો નજર ત્યાં સ્થિર થઈ જ જાઈ, પછી તે વ્યક્તિ હોઈ, પ્રાણી હોઈ, વસ્તુ હોઈ કે પછી કુદરત હોઈ. સુંદરતા બધાને ગમતી હોઈ છે અને સુંદર બનવું પણ બધાને ગમતું હોઈ છે. પણ શું માનવી એ સુંદરતા પાછળ જે સત્ય હોઈ એને જોઈ શકે છે???? આજે મોટે ભાગે આપણે સુંદરતા માટે સદગુણોને નજરઅંદાજ કરીએ છીએ. સુંદરતા પણ બે પ્રકારની હોઈ છે. એક બાહ્ય સુંદરતા જે આપણે આંખો દ્વારા જોઈએ છે અને બીજી આંતરિક સુંદરતા જેને આપણે મનની આંખોથી જોઈએ છે અને હૃદયની લાગણીઓથી અનુભવીએ છીએ. દરેક સજીવ નિર્જીવ વસ્તુઓમાં સુંદરતા અને એની સાથે એની કુરૂપતા હોઈ જ છે. ઝરમર વરસતા વરસાદમાં નદીઓ અને વૃક્ષો ખૂબ જ સુંદર લાગતા હોઈ છે પણ એજ વૃક્ષો અને નદીઓ વધારે પડતા વરસાદમાં પૂરનું રૂપ ધારણ કરે ત્યારે ખૂબ ભયંકર બની જાઈ છે. એવી જ રીતે માનવી પણ જયારે સુંદર રીતે તૈયાર થાઈ ત્યારે સુંદર લાગે છે પરંતુ જયારે તે એ વેશભૂષા ઉતારી નાંખે ત્યારે કુરુપ પણ લાગે છે. આ સિનેમાના કલાકારો જ બધા મેકપ કરે ત્યારે કેટલા સુંદ...

  ૐ આનંદ કોને કહેવાય?? અને સુખ કોને કહેવાય??/What is called Anand ??  And what is called happiness ?? આપણા મનુષ્ય જીવનમાં આપણે આખી જીંદગી આનંદ અને સુખની જ શોધમાં ફરીએ છીએ. સવારથી લઈને રાત સુધી અને જન્મથી લઈને મરણ સુધી સુખની અને આનંદની શોધમાં જ ભટક્યા કરીએ છીએ અને તોયે આપણને ખબર જ નથી હોતી કે આખરે સુખ ક્યાં છે? અને આનંદ ક્યાં છે? જોકે બધાના મતે સુખની અને આનંદની વ્યાખ્યા જુદી જુદી હોઈ છે. જેની જેવી મતિ તેવી તેની વ્યાખ્યા. દુનિયામાં ઘણાના મતે સુખ અને આનંદ એટલે બધી જ સુખસુવિધાઓ હોવી. ગાડી, બંગલા, અઢળક પૈસા,  આ બધાને સુખ ગણે છે. ઘણાના મતે પરિવાર અને મિત્રોનો સાથ હોઈ તેને સુખ ગણે છે. ઘણા પાસે કાંઈ ના હોઈ તો પણ મસ્તમોલા થઈને ફરતા હોઈ છે. એટલે બધાના મતે જુદું જુદું હોઈ છે. આપણે કઈ રીતે વિચારીએ છીએ, એ ખૂબ મહત્વનું છે. હકીકતમાં આપણા વિચારો અને આપણું સ્વાસ્થ્ય જ આપણા સાચા સાથી છે. સુંદર સકારાત્મક વિચારો હોઈ તો જીવન પણ સુંદર જ હોઈ છે અને સ્વાસ્થ્ય સારૂ હોઈ તો એ પણ ઈશ્વરના આશીર્વાદ જ છે.  તંદુરસ્તી સારી ના હોઈ તો એ જીવનમાં દરેક સંબંધ ઉપર બોજ બની જાઈ છે અને વિચારો સારા ના હોઈ તો એ...

  ૐ કોઈની ટીકા કરવા કરતા ટેકો આપવો સારો..... મનુષ્ય એક વિચિત્ર સ્વાભાવવાળું પ્રાણી છે. હંમેશા પોતાની અંદર જોવા કરતા બીજાને જોવામાં વધારે મશગુલ હોઈ છે. ગમે તે કોઈ સારૂ કામ કરે તો જલ્દીથી સ્વીકારી એના વખાણ નહી કરે પરંતુ તેના કામમાં કંઈને કંઈ ખામીઓ કાઢશે. મજાની વાત એ હોઈ કે તે ખામીઓ તેના કામને સુધારવાના ઈરાદાથી નહી પણ તેમને નીચા પાડવાના ઈરાદાથી જ મોટા ભાગે થતું હોઈ છે. દુનિયામાં કોઈ પણ વ્યક્તિ જન્મતા સાથે જ હોશિયાર નથી થઈ જતો. દુનિયામાં આવિયા પછી જ બધું શીખે છે. જે આજે વિધાર્થી છે તે આવતીકાલ પ્રોફેસર પણ બનશે બસ જરૂર છે તો એની મહેનત અને લગનની અને સાથે સાથે સાચા માર્ગદર્શકની જે એને એની ભૂલો પણ બતાવે અને તેમાં સુધારો કરી આગળ વધવાનું પણ શીખવાડે. કોઈ પણ ક્ષેત્રમાં તમે કામ કરો, હંમેશા શરૂઆતથી શરુ કરવાનું હોઈ છે. હા, કદાચ તમે પૈસાદાર અને ધંધાર્થી હોવ તો સંતાનોને ચાલુ ધંધો આપો પણ એને ચલાવવા માટે તો એ સંતાનોને પહેલેથી જ શીખવું પડશે નહીંતર એના બીનઅનુભવી નિર્ણયો દેવાળું કરી શકે છે. કોઈને પણ શીખવા માટે અને શીખવવા માટે ધીરજની જરૂર રહે છે. વિધાર્થી હોઈ એનામાં જિજ્ઞાસા, ધીરજ અને નમ્રતા હોવી જરૂરી છે...

  ૐ સમય કોઈ માટે નથી થોભતો...../Time does not stop for anyone .... આપણે માનવીઓ ઘણા જ અસંતુષ્ટ જીવ છીએ. આપણને આપણી ગમતી વસ્તુ કે વ્યક્તિથી ક્યારેય જીવ નથી ભરાતો. હંમેશા ઇછીએ કે તે આપણી સાથે રહે અને તેની સાથે વીતી રહેલી સુંદર પળો બસ ત્યાં જ થંભી જાઈ. મનુષ્યને બધા ઉપર પોતાનો કાબુ કરવો ગમે છે. જોકે એ મનુષ્યનો સ્વાભાવિક ગુણ છે. હંમેશા વ્યક્તિ કે વસ્તુને કાબુમાં રાખનાર માણસ સમયને પણ કાબુમાં કરવા ઈચ્છે છે પણ આ એક વ્યર્થ પ્રયત્ન છે. બધા દુઃખોની દવા પણ સમય જ છે. ગમે તેવું મોટું દુઃખ હોઈ પણ સમય જતા તે ઓછું થતું જાય છે. જરૂરથી એ ભુલાતું નથી પણ છતાએ થોડું સહ્ય બનાવી દયે છે. કોઈ પણ વસ્તુ કે વ્યક્તિ નવી હોઈ ત્યારે લગાવ, આકર્ષણ, પ્રેમ કે ગુસ્સો એ બધું હોઈ છે પણ સમય જતા તેમાં પણ ભરતી ઓટ આવે જ છે. પ્રેમ સાચો હોઈ તો તાકાત બને છે અને આકર્ષણ હોઈ તો વિનાશનું કારણ બને છે પણ એ સમય વિતતા જ ખબર પડે. કરોડો અબજો વર્ષોથી સૂરજદેવ ઉગે છે, રાત પડે છે, ઋતુઓ બદલાઈ છે અને અગણ્ય જીવો આ પૃથ્વી ઉપર જન્મે અને મરે છે. બધું જ સતત ગતિ કરે છે અને જે ગતિ કરે છે તે જ પ્રગતિ કરે છે આથી સમયને પકડી નથી શકાતો પણ જે સમય સારી રીતે...

  ૐ આજે આપણો સ્વતંત્ર દિવસ / Today is our independent day  આજે પંદરમી ઓગસ્ટ એટલે કે ભારત વર્ષોની ગુલામી પછી આઝાદ થયો એ દિવસ. પુરા 75 વર્ષ થયા અને 25 વર્ષ પછી એક સદી પૂરી કરશું. આપણામાંથી કદાચ અમુક હશે અને કદાચ ના પણ હોઈ પણ સમય તો એનું કામ કરશે. ભારતની સ્વતંત્રતા  માટે લડનારા એ દરેક સ્વતંત્રસેનાનીને દિલથી સલામ અને એ બધાને હંમેશા આ દિવસે યાદ કરવામાં પણ આવશે કારણ કે એમના પ્રયત્ન વગર કદાચ આપણે આજે આઝાદીમાં શ્વાસ ના લઈ શકત. આઝાદીની કિંમત પણ એને વધુ સમજાઈ જેણે ગુલામીના કષ્ટો વેઠ્યા હોઈ, એ તકલીફોમાંથી પસાર થયા હોઈ. આપણને બધાને એ આઝાદી ખૂબ સરળતાથી ભેટમાં મળી છે જેની માટે આપણી પાછલી પેઢીઓએ આપણી માટે તે મેળવવા ખૂબ માથા વઢાવ્યા છે. એટલે આઝાદી આપણને કંઈ સસ્તામાં નથી મળી. દર વર્ષે પંદરમી ઓગસ્ટ અને છવીસમી જાન્યુઆરીએ આપણે એ આપણા શાહીદોને અને આઝાદીના લડવૈયાઓને યાદ કરીએ છીએ અને એક રાષ્ટ્રીય ઉત્સવ તરીકે ઉજવી લઈએ છીએ પણ સાંજ પડીએ અહીંયા બધું સમાપ્ત નથી થઈ જતું પરંતુ અહીંથી જ આપણી જવાબદારી શરુ થાઈ છે. હા!! આપણા દેશને દુનિયામાં થોડા વર્ષો પહેલા એટલા માનથી ના જોતા પણ આજે ભારતની એક આગવી ઓળખ છે....

  ૐ શા માટે માણસનો સમય ખરાબ હોઈ છે??/Why does man have a bad time ?? સમય ખરાબ કે સારો નથી હોતો પણ આપણી જે પરિસ્થિતિ હોઈ છે તે એને સારો કે ખરાબ બનાવે છે. જોકે આ સંસારમાં રહેતા માનવીઓ પોતાના કર્મો વડે પોતાની પરિસ્થિતિઓનું નિર્માણ કરે છે. એટલે એમ કહીં શકાઈ કે આપણે જ આપણી જે પણ પરિસ્થિતિ હોઈ તેની માટે જવાબદાર હોઈએ છીએ. પછી તે સુખ હોઈ કે દુઃખ અને જેને એમાં જીવતા આવડી જાય એને જીંદગી સરળ લાગે અને ના આવડે તે હંમેશા ફરિયાદી થઈ જાઈ. આમ જુઓતો બધાને જીંદગીને અને આ સંસારને જોવાની પોતાની જ એક દ્રષ્ટિ અને સમજણ હોઈ છે. જેને પોતાની જાત ઉપર અને ઈશ્વર ઉપર ભરોસો હોઈ તેની માટે કોઈ પણ પરિસ્થિતિ દુઃખદાયક નથી હોતી કારણ કે તે ગમે તેવી પરિસ્થિતિ હોઈ તે એમાંથી કઈંક તો સકારાત્મક શોધી જ લેશે. પરંતુ જે પોતાની પરિસ્થિતિ માટે હંમેશા બીજાને જ જવાબદાર ગણતા હોઈ તેની માટે તેમની પરિસ્થિતિ પણ બીજાએ આપેલી માનતા હોઈ છે આથી હંમેશા તેઓ પોતાની સ્થિતિ સુધારવાની જગ્યાએ બીજા પાસે ફરિયાદ જ કરતા રહેતા હોઈ છે. માણસને આમતો ઘણી પ્રકારના દુઃખ હોઈ છે, ગરીબીનું, પોતાના સ્વજન વિયોગનું, પોતાના સ્વાજનની પીડા હોઈ તો એ પણ પોતાના શરીરની પીડ...