Shamdivine

કેવું લાગે? જયારે બધું જ જીવનમાં સરસ ચાલતું હોય, બધું જ એકદમ પરફેક્ટ હોય. તમે કહેશો કે એવું થોડું બને કોઈ દિવસ, અથવા તો તમે કહેશો કે, જો એવું બને તો તો મજા જ આવી જાય! બરોબર ને! પણ હકીકતમાં વિચાર કરવો જોઈએ કે જો જીવનમાં બધું જ સુંદર રીતે ચાલતું હોય ત્યારે આપણા મનની સ્થિતિ કેવી હોય? જોકે ત્યારે એ સમયમાં તો આપણે સાવ અલગ જ મનોસ્થિતિમાં હોતા હોઈએ છે. તમે, આ ખાલી વાંચશો જ નહિ, તેને કરીને પણ જોજો. થોડા દિવસ એવા કોઈ રસ્તા ઉપર ચાલવા જજો જ્યાં ક્યાંય કોઈ ઉબડ ખાબડ ના હોય. સરસ મજાનો એક સરખો સુંદર સમથળ રસ્તો હોય. એક દિવસ મજા આવશે, બે દિવસ મજા આવશે, ત્રણ દિવસ મજા આવશે, અરે બહુ તો અઠવાડિયું કે દસ દિવસ પછી તમે પોતે જ કેશો કે આજે આપણે બીજી બાજું ચાલવા જઈએ. આ હકીકત છે અને અજમાવવા જેવી છે. એટલે જો જીવનમાં પણ બધું પરફેક્ટ જ હોય તો આપણે પોતે જ કંઈક એવું કરશું કે થોડું બદલાય. ક્યારેય કોઈને એક સરખી ઘટમાળ ભરી જિંદગી નથી ગમતી. એટલે જ કદાચ આપણા પૂર્વજોએ આ એક સરખી ઘટમાળમાંથી બહાર આવવા માટે આ તહેવારો અને તેની ઉજવણી, આનંદ ઉલ્લાસ માટેની વ્યવસ્થા કરી હશે. અને જેટલાં નાના મોટાં તહેવાર ભારતીય સંસ્કૃતિમાં છેને તેટલા કદ...

આજે લગભગ બે વર્ષથી પણ વધારે સમય થઈ ગયો. શું લખુ? શેના વિશે લખુ? કંઈ ખબર નથી. પણ આ બે વર્ષમાં ઘણું બધું બદલાઈ ગયું છે. હું એમ નહિ કહું કે ખરાબ કારણ કે સમયની સાથે ચાલવું મને પહેલાથી જ ગમે છે. હું હંમેશા આજમાં જીવવામાં માનું છું પણ એમ નહિ કહું કે કાલનો વિચાર ના કરવો. ચોક્કસ કરવો કારણ કે ક્યાં જવું છે, એ તો આપણને ખબર હોવી જ જોઈએ. આથી કોઈ પણ કામ કરીએ તેની માટે  નિર્ધારિત ધ્યેય નક્કી કરવું, કેવી રીતે ત્યાં પહોંચવું? ત્યાં પહોંચતા પહેલા શું શું તકલીફો આવશે? એની માટે શું શું તૈયારી રાખવી વગેરે વગેરે વિચારવું તો જોઈએ જ. આ બધું કરવું એટલે એમ નહિ કે આપણે વર્તમાનમાં નથી જીવતા. આપણે આપણી બધી જવાબદારીઓ નિભાવતા, જોતા આપણે ભવિષ્ય માટે પણ જોવાનું છે. લોકો આ કરે પણ છે પણ એક ભૂલ ત્યાં કરે છે કે જયારે ભવિષ્યમાં વધારે ખુશ થવા માટે વર્તમાનની નાની મોટી ખુશીઓ માણવાનું અને જીવવાનું મોકૂફ કરી દયે છે. આપણે ભવિષ્ય માટે બધું જ કરીએ પણ આજના બદલામાં નહિ. ભવિષ્યના કામોની તૈયારીમાં ચોક્કસ ધ્યાન દઈએ પણ તેના પરિણામ વિશેની ચિંતા આજથી નહિ. જયારે આપણે કામમાં આપણું 100% આપીએ એ પછી પરિણામની ચિંતા ઈશ્વરના હાથમાં સોંપી દેવ...

  ૐ હંમેશા કોશિષ કરવી કે જેની ખોટ આપણે હોઈ તેની  ખોટ બીજાને ના થાઈ...../ Always try not to lose what we have lost to others ..... આ દુનિયામાં કોઈ માણસ એવું નહી હોઈ કે જેની પાસે બધું જ હોઈ. દરેકને ઈશ્વરે કંઈને કંઈ તો આપવાનું બાકી રાખ્યું જ છે. આપણી આજુબાજુ જ નજર નાખીએ તો તમને જોવા મળશે જ કે જેને જીવનમાં કોઈને કોઈ કમી કે ખોટ છે જ. પછી તે સંબંધ હોઈ, ખુશી હોઈ, ભૌતિક વસ્તુઓની કમી હોઈ કે પછી જીવનમાં વ્યક્તિઓની કમી હોઈ પણ કઈંક તો ખૂટતું હોઈ જ છે. ઈશ્વર જયારે બધાને માગ્યા પ્રમાણે બધું આપતો તો ત્યારે તેણે મનુષ્યને બધું જ આપ્યું પણ મનની શાંતિ પોતાના પગ નીચે સંતાડી દીધી આથી જયારે જયારે મનુષ્ય આ દુનિયાની મોહ માયાથી થાકે ત્યારે ઈશ્વરના ચરણમાં જ શાંતિ પામે છે. પરંતુ આપણી આજુબાજુ જ નજર દોડાવીએ તો જોશો કે કોઈ કરોડોપતિ  હશે પણ સંતાનની ખોટ હશે, કોઈનો ભરોપૂરો પરિવાર હશે પણ પૈસા નહી હોઈ, કોઈને પૈસાને સંતાનો બધું હશે પણ બાળકોમાં સંસ્કાર નહી હોઈ, કોઈને બધું જ હશે પણ બાળકોમાં કોઈ ખોડખાપણ હશે. બીજું કંઈ ના હોઈ તો છેલ્લે કઈંક બીમારીઓ કે એવું કંઈક એટલે કે કોઈ પણ વ્યક્તિ એમ કહીં જ ના શકે હૂં સંપૂર્...

  ૐ આજ ખૂબ જ ગરમી હતી. ઇંગ્લેન્ડની અંદર ઋતુઓની જેટલી વિવિધતા તેટલી ભારતમાં અને ખાસ કરીને ગુજરાતમાં નથી. આપણે ગુજરાતમાં ત્રણ ઋતુઓ, શિયાળો, ઉનાળો અને ચોમાસુ. એની પેટા ઋતુઓ પણ છેજ હેમંત, વસંત ને ગ્રીષ્મ ને એવી બધી પણ બોવ મોટા તફાવત પ્રકૃતિમાં નથી જોવા મળતો. જોકે ઇંગ્લેન્ડ જેવી ઋતુઓ કાશમીર બાજુ છે પણ આપણે ત્યાં જઈને માણી શકતા નથી.  આથી ઉનાળામાં ખૂબ ગરમી, શિયાળામાં નરમ ગુલાબી ઠંડી અને ચોમાસામાં ક્યારેક ધોધમાર તો ક્યારેક કોરુંધાક એકદમ અનિશ્ચિત વરસાદ હોઈ છે પણ છતાએ આપણે ઋતુઓ બદલવાની વાટ જોતા હોઈ છે. આપણે મનુષ્ય આ પ્રકૃતિ અને યુનિવર્સના જ અંશ છીએ આથી પ્રકૃતિ સાથે આપણો તાલમેલ હોવો જ જોઈએ પરંતુ આપણે હંમેશા પ્રકૃતિના પરિવર્તનને માણવાની બદલે ફરિયાદ જ કરીએ છીએ. ઠંડી હોઈ તો કે ઠંડી છે, હવે તો ક્યારેય ઉનાળો આવે, બોવ વરસાદ પડ્યો હવે તો બંધ   થાઈ તો સારૂ. કેટલી ગરમી છે હવે તો વરસાદ પડે તો સારૂ વગેરે વગેરે..... ક્યારેય એવી કોઈ પરિસ્થિતિ નથી હોતી કે આપણે ફરિયાદ ના હોઈ. આપણી મનુષ્યની આ નબળાઈ કહો કે અવગુણ કે બધામાં સ્વીકાર ભાવના ઓછી અને ખામીઓ શોધવાની ઉતાવળ. આ આપણને કોઈ પણ વસ્તુ કે વ્યક્ત...

  ૐ જીવનમાં સૌવથી સહેલું અને સૌવથી અઘરું શું છે?/What is the easiest and the hardest thing in life? ઘણા એમ કહે કે જીંદગીમાં કંઈ સહેલું નથી અને ઘણા એમ કહે કે શું અઘરું છે?? કંઈ જ નહી. શોધોતો ભગવાન પણ મળી જાય તો પછી બીજી સામાન્ય વસ્તુઓની તો શું ઓકાત છે. બસ આમ જ માણસના વિચારો અને અભિગમ પ્રમાણે સૌવના જીવનમાં બધું ચાલતું જ હોઈ છે એટલે જીંદગીને જોવાનો પોત પોતાનો એક અભિગમ હોઈ છે. છતાં એવું કઈંક તો છે જે અઘરું અને સહેલું બંને છે અને એ છે ભૂલ. આપણે જ આ કહેવત બનાવી હશે કે માણસ માત્ર ભૂલને પાત્ર. એટલે કે આપણે આપણી ભૂલોને ન્યાય આપીએ છીએ કે હા ભૂલ થઈ શકે અને ભૂલો ના કરીએ તો શીખીએ કઈ રીતે? ભૂલ જો અજાણતા થાઈ તો એ માફ કરવાને યોગ્ય છે અને એ પણ પહેલી કે બીજી હોઈ તો માફીને લાયક છે. પરતું એજ ભૂલ આપણે જાણી જોઈને કરીએ તો એ કદાપિ માફીને યોગ્ય નથી. ભૂલ તો બધાથી થાઈ નાના મોટા બધાથી થાઈ છે પરંતુ આપણે એ ભૂલોને કઈ રીતે જીવનમાં જોઈએ છે તે ખૂબ જ મહત્વનું છે. આપણામાંથી એવા પણ ઘણા છે જે ક્યારેય પોતાની ભૂલ સ્વીકારતા જ નથી. માફી મંગાવી તો બવ દૂરની વાત છે. સૌવથી કમાલની વાત તો એ છે કે એજ ભૂલ બીજાથી થાઈ તો આપણે તરત જ ...

  ૐ આજ શિક્ષકદિન / Today is Teacher's Day આજ શિક્ષકદિન એટલે કે teachers day. દર વર્ષે 5 સપ્ટેમ્બરના રોજ શિક્ષકદિન તરીકે ઉજવીએ છીએ, પરંતુ એ ભારતના બીજા રાષ્ટ્ર્રપતિ ડો. સર્વપલ્લી રાધાકૃષ્ણનો જન્મદિવસ છે અને તેમણે જ પોતાનો જન્મદિવસ શિક્ષકદિન તરીકે ઉજવવાનું કહ્યું અને શરૂઆત પણ કરી હતી. જયારે તેઓ ભારતના બીજા રાષ્ટ્રપતિ બન્યા ત્યારે તેમના વિધાર્થીઓએ તેમના જન્મદિવસને ખાસ તરીકે ઉજવવાનું કહ્યું ત્યારે તેમણે એના જન્મદિવસને શિક્ષકદિન તરીકે ઉજવવાનું કહ્યું. તેમના મતાનુસાર એક સાચો શિક્ષક જ આ સમાજને સારા સુશીક્ષિત નાગરિક આપી શકે છે. એક ગુરુ જ આ માનવપિંડને જ્ઞાની મનુષ્ય બનાવી શકે છે. આ સમાજમાં શિક્ષકોનું જે યોગદાન છે તેને બિરદાવવા માટે તેમણે પોતાનો જન્મદિવસ શિક્ષકદિન તરીકે ઉજવાઈ તેમ કહ્યું અને તે પછીથી ભારતમાં દર વર્ષે 5 સપ્ટેમ્બર શિક્ષકદિન તરીકે ઉજવવામાં આવે છે.ખરેખર સુંદર!!! શિક્ષકદિનની ઉજવણી અમે પણ ખૂબ કરી જયારે અમેં ભણતા. આમારા ગુરુકુળમાં એક દિવસ માટે વિધાર્થીનીઓ  શિક્ષકો બને અને છોકરાંવને ભણાવે. શિક્ષકો શાળામાં જ હોઈ પણ એ દિવસે તેમને જે કરવું હોઈ એ, તે લોકો કરે અને આખી શાળા બારમા ધોરણમ...

  ૐ આપણી પર્સનાલિટી કરતા આપણી મેન્ટાલીટી કેવી છે તે મહત્વની છે...../How our mentality is more important than our personality .... હંમેશા દુનિયામાં લોકો આંતરિક દેખાવ કરતા બાહ્ય સુંદરતાને વધારે મહત્વ આપતાં આવ્યા છે. હકીકતમાં તો એ સાવ સીધીસાદી અને સમજાઈ એવી વાત છે અને સુંદરતા કોને ના ગમે!!! ફૂલોનાં ગુલદસ્તાને જ લઈ લ્યો, જેમાં બે ગુલાબ હોઈ અને બીજા બધા બીજા જુદા ફૂલો હોઈ તો આપણી નજર પહેલા સુંદર ગુલાબ ઉપર જ પડશે પછી ભલેને તેમાં ધારદાર લોહી કાઢે એવા કાંટા હોઈ તો પણ આપણે ગુલાબને જોશું, એને અડશું, એની સાથે બીજા પણ સુંદર ફૂલો હોઈ પણ આપણી નજર જે વધુ સુંદર હોઈ ત્યાં જ જાય છે. માણસો સાથે પણ આપણે એવું જ કઈંક કરીએ છીએ. જયારે આપણે કોઈને પહેલીવાર મળતા હોઈએ તો આપણે એના બાહ્ય દેખાવ ઉપરથી જ એ માણસ વિશે થોડી ધારણા બાંધી લેશું. થોડી વાતચિત્ત થાઈ પછી આપણને એના વિશે થોડી માહિતી મળે છે પણ સંપૂર્ણ જાણકારી તો એ વ્યક્તિ સાથે થોડો સમય રહીએ એ પછી જ ખબર પડે. આપણે એક સમાજમાં રહીએ છીએ જ્યાં બધું જ એકબીજાથી સાવ જુદું અને એકદમ વિપરીત છે. એક જ માના પાંચ બાળકો પણ સરખા ના હોઈ તો સ્વભાવ તો ક્યાંથી હોઈ?? આપણે હંમેશા બહા...

 ૐ જીંદગીમાં આગળ વધવું હોઈ તો શું કરવું???/What to do to move forward in life ??? આપણે બધાને જીવનમાં ખૂબ આગળ વધવું છે. કોઈને ક્યાંય એક જગ્યાએ ટકી રહેવું નથી ગમતું. જીંદગીમાં ગમે તેવા ઉતાર ચઢાવ આવે તોયે જેને આગળ વધવું છે તે આગળ વધીને જ રહેશે. એની હિંમત જોઈને જ કોઈને એને રોકવાની હિંમત નથી થતી. જોકે દુનિયામાં હિંમત તોડવાવાળાની કમી નથી. કમી તો હિંમત આપવાવાળાની છે. આ દુનિયામાં અડધાથી વધારે લોકો પોતાની પ્રગતિ કે ઉન્નતિ નથી કરી શકતા કારણ કે તેઓ હંમેશા એ વિચાર કરીને પાછળ રહી જાય છે કે લોકો શું કહેશે!! લોકોની અને સમાજની બીકમાં ને બીકમાં લોકો પોતાની ઈચ્છઓને મારીને જીવે છે. લોકો જ છે જે કોઈના દુઃખમાં સાથ આપવાને બદલે, હિંમત આપવાને બદલે તેને કમજોર અને નબળા બનાવે છે વાતોથી. કોઈક જ એવું હોઈ છે કે જે હિંમતથી અને આત્મવિશ્વાસથી કહે કે છે હશે આ જ દુનિયાનો નિયમ છે આવવું અને જવું પણ હિંમતથી કામ લેજે. બીજાનું આપેલું જીંદગીમાં કોઈ દિવસ નથી ટકતું. ટકે છે એ જે આપણું છે અને આપણા નસીબનું છે. બાકી લોકોના ડરથી જીવવાવાળા ક્યારેય જીવી નથી શકતા. જેને લોકોનો ડર છે કે લોકો શું કહેશે, એવા લોકોને અને સમાજને બીજું કંઈ...

  ૐ માણસને સૌવથી મોટો ભ્રમ ક્યો???/What is the biggest illusion to man ??? આપણે મનુષ્યો જ્યારે આપાર સુખમાં રચતા હોઈ ત્યારે એમ લાગે જયારે આવુંને આવું જ રહેશે. દુઃખ હોઈ ત્યારે કંઈ નથી ભુલાતું પણ જયારે સુખ આવે ત્યારે બધું જ ભુલાઈ જાય છે. જોકે આ સુખ દુઃખ પણ મનના ભ્રમ જ છે. આપણા મનને હંમેશા કંઈક માનવા માટે કઈંક બહાનું જોઈએ. દુઃખી થવા માટે પણ અને સુખી થવા માટે પણ. પેલા દારૂડિયાની જેમ, જે દુઃખી હોઈ તો દુઃખ ભુલાવવા પીવે અને ખુશ હોઈ તો ખુશી મનાવવા પીવે. એમ આપણું પણ એવું જ છે. ઘણા લોકો કહેતા હોઈ છે કે ઈશ્વર પણ ભ્રમ છે, કોણે જોયો છે?? સ્વર્ગ - નર્ક પણ ભ્રમ છે, કોણે મુલાકાત લીધી છે?? પણ આ સંસારમાં થતા સારા ખરાબ અનુભવો જ અહીંયા જ એની પુષ્ટિ આપે છે. આપણે મનુષ્યો સાથે ખરાબમાં ખરાબ  અનુભવ થાઈ તે નર્ક જ છે અને જીવન માં જે આત્મિક સુખ અને સંતોષ આપે તે સ્વર્ગની અનુભૂતિ છે. આપણે દરેક હવા, પાણી, અગ્નિ, ભૂમિ અને આકાશને જોઈ શકીએ છીએ અને એનો સ્પર્શ અનુભવી શકીએ છીએ અને એજ ભગવાન છે આથી કોઈ એમ કહે કે મે ઈશ્વર જોયા નથી કે અનુભવ્યા નથી તો એ એના ભ્રમમાં છે. માણસને એમ થાઈ કે આજ કરશુંને કાલે કરશું દિવસના ક્યા...

 ૐ સાંભળી લેવું અને પછી સંભાળી પણ લેવું એ દરેક વ્યક્તિના ગજાની વાત નથી..... આ સંભળાવવું અને સાંભળવું, એવું નથી કે આપણા સમાજમાં જ બને છે દુનિયાના દરેક દેશના લોકો વચ્ચે થાઈ જ છે.બસ એટલું જ કે આપણા ભારતીય પરિવારોમાં વધારે થાઈ છે કારણ કે આપણા ભરતીયોમાં બીજા કરતા વધારે સંયુક્ત પરિવારો હોઈ છે. જ્યાં બધા સાથે રહેતા હોઈ ત્યાં કંઈક તો ખટરાગ ચાલુ હોઈ જ છે. પેલી કહેવત છે ને કે ચાર વાસણ ભેગા હોઈ તો ખખડે પણ ખરા. આ વાસણોને આપણે જ મૂકીએ છીએ અને આપણે જ ખખવાડીએ છીએ. પણ સબંધોમાં એવું નથી. સાથે હોઈ પણ એકબીજા વચ્ચે સમજણ ના હોય તો વાસણોની જેમ સબંધો પણ ખખડે છે. દરેક ઘર અને પરિવારોમાં સાથે રહેતા હોઈ કે જુદા રહેતા હોઈ પણ એવા સભ્યો હોઈ જ છે જેને વાતે વાતે દુઃખ લાગે, ગમે તેટલું કરો તોયે ઓછું આવે અને જરાક એવી પણ ભૂલ થાઈ તો બોલ્યા  વગર કે સંભળામળી કર્યા વગર ના જ રહે. આપણે બધાએ આ જોયું જ હશે. જયારે પણ તૈયારી કરતા હોઈએ ત્યારે એને ચોક્કસ યાદ કરશું અને કહેશું પણ ખરા કે સરખી રીતે કરજો નહીંતર એમનું સાંભળવું પડશે. આ બધા આપણા મનુષ્ય સ્વાભાવના ખેલ છે. પણ પરિવારમાં કોઈ એવું પણ ચોક્કસ હોઈ છે જે બધું સાંભળ્યા પછી પણ...

  ૐ જાણવા કરતા સમજવું ઘણું મહત્વનું છે..../Understanding is more important than knowing .... આ દુનિયામાં બધા પાસે એક સામાન્ય ફરિયાદ હોઈ તો એ એક જ છે કે, મને કોઈ સમજતું નથી. નાનકડા બાળકથી માંડીને મરણ પથારીએ પડેલા વડીલ સુધી બધાને આ તકલીફ છે. બધા પોતાની વાત મનાવવા લડી રહ્યા છે. કેટલું અજબ કહેવાય કે આપણે જાણીએ અને ઓળખીએ તો બધાને છીએ. મા, બાપ, ભાઈ, બહેન, પત્ની, બાળકો, મિત્રો અને બધા સાગસ્નેહીઓ આ બધાને આપણે ખૂબ સારી રીતે જાણીએ છીએ અને કયો માણસ કેવો વ્યવહાર કરે તેની પણ ખબર હોઈ છે પણ શું આપણે એ વ્યક્તિના એ વ્યવહાર પાછળના કારણો જાણીને એને સમજવાની કોશિષ કરીએ છીએ ક્યારેય??? કદાચ ના. જો બીજાને ઓળખવા કરતા સમજવાની કોશિષ કરીએ તો સંબંધો વધુ મજબૂત અને લાંબા ચાલશે. એક મા એના બાળકો નાના હોઈ ત્યાં સુધી તો એ પોતાના બાળક વિશે બધું સમજે અને જાણે છે પરંતુ જેવું એ બાળક મોટું થઈને પોતાની પસંદગી મુજબ કંઈ કરે ત્યારે તે બાળકને સમજવા કરતા પોતાની વાત મનાવવા અને પોતાને સમજવા બાળકને કહે છે.    નાનપણથી બધી જ વાતો સમજનારી તેની મા એ બાળકને ખૂબ ના સમજ લાગે છે જયારે એની વાત મા સમજવા તૈયાર નથી થતી ત્યારે. આવું...

  ૐ આજ જન્માષ્ટમી....... આજથી લગભગ પાંચ હજાર વર્ષ પહેલા ભગવાન વિષ્ણુએ શ્રી કૃષ્ણના રૂપે જન્મ લીધો હતો. તેઓ ભગવાન વિષ્ણુના આઠમા અવતાર હતાં.  સૌવથી વધારે પૂજાતા ઈશ્વરના અવતાર હોઈ તો એ ભગવાન રામ, શ્રી કૃષ્ણ અને બુદ્ધ છે જેને અત્યારે પણ મોટી સંખ્યામાં લોકો મને છે અને પૂજે છે. આજથી લગભગ પાંચ હજાર વર્ષો પહેલા શ્રાવણ મહિનાની અંધારી આઠમે, મધ્ય રાત્રીએ પ્રભુએ જન્મ લીધો. લોકો કહે છે કે સતયુગમાં બધું સુંદરને સારૂ જ હતું પણ જ્યારથી દુનિયા બની છે ત્યારથી સારૂ અને ખરાબ સાથે જ ચાલતું આવે છે. જો બધું સારૂ સારૂ જ હોત તો ઈશ્વરે ધરતી ઉપર આવવું જ ના પડ્યું હોત. ઈશ્વર આપણને આ દુનિયામાં આપણા આત્માને કઈંક શીખવા અને તેનો પરમાત્મા તરફ ગતિ અને વિકાસ કરવા મોકલે છે અને આપણને સાથે આ સુંદર દુનિયામાં ફસાવવા માટે બધા સંબંધો, લાગણીઓ અને મોહથી બાંધે પણ છે. બસ આમાંથી આપણે જળકમળવત રહી, કેવી રીતે જીવીએ છીએ તેજ આપણી સૌવથી મોટી કસોટી છે. પણ આપણે મનુષ્યો એની એ લીલાને સમજતા નથી અને સંસારના કાદવમાં ફસાતા જઈએ છે અને સારા નરસા કર્મોના બંધનની ગાંઠો વાળતા જઈએ છીએ અને પછી જન્મોજન્મના ફેરા કરતા રહીએ છીએ અને ગાંઠો છોડવા કરતા...

  ૐ આજ શીતળા સાતમ...... આખા વર્ષમાં આ એક જ દિવસ એવો હોઈ કે ઓફીસીયલી સ્ત્રીઓને રસોડામાંથી છુટ્ટી મળે. જોકે આ એક દિવસનું સાટુ આગલા બે દિવસમાં વળી જ ગ્યું હોઈ. કંઈ કેટલા નાસ્તા અને મીઠાઈઓ બનાવ્યા હોઈ એટલે આ એક આખા દિવસની રસોડામાંથી રજા મળવી જ જોઈએ. આખા દિવસમાં ગેસ ચાલુ ના કરવાનો હોઈ એટલે કેટલીય વખત બૈરાઓ બોલશે, " હાશ, આજ તો ઠંડુ ખાવાનું છે એટલે રસોઈ કરવાની નિરાંત છે ". કેટલો હાશકારો અને શાંતિ જણાશે એના અવાજમાં. પુરુષોતો જયારે કામમાંથી નિવૃત્તિ લ્યે એટલે પછી સાવ નિરાંત હોઈ છે પરંતુ સ્ત્રીઓ જયારે નોકરીમાંથી નિવૃત્તિ લ્યે તો પણ રસોઈ અને રસોડામાંથી તો એ મરે ત્યાં સુધી જોડાયેલ રહે છે. પહેલાના જમાનામાં પુત્રવધુ આવે તો બધું સંભાળી લ્યે છતાએ રસોડા અને રસોઈ સાથે સંબંધ તૂટતો નથી. ક્યારેક  જો બીમાર પડી જાય કે તોજ નહીંતર તે કંઈને કંઈ રસોડામાં કર્યે જ રાખશે. અત્યારે તો આધુનિક, ભણેલી અને કામ કરતી પુત્રવધુ ઘર કરતા બહાર વધારે કામ કરે છે. ક્યારેક થકી જાય તો હોટેલ કે રેસ્ટોરન્ટમાં જમી આવે. પણ આપણા મમ્મી કે દાદીને પૂછી જોજો કે તેઓ ક્યારેય રેસ્ટોરન્ટ જોયતા??? સ્ત્રીઓને એવું નથી કે રસોઈ કરવી ગમતી નથ...

  ૐ આજ રાંધણ છઠ...... શ્રાવણ મહિનો એટલે તહેવારોનો મહિનો. આ મહિનો ભોળાશંભુ મહાદેવનો છે અને તે જ મહિનામાં ભગવાન વિષ્ણુએ શ્રી કૃષ્ણના રૂપે જન્મ લીધો અને આ વિશ્વને ગીતા વચનો આપ્યા. એ શ્રાવણી અંધારી આઠમ એ જન્માષ્ટમી અને તેની એક દિવસ પહેલા સાતમ અને તેની પહેલા આવે રાંધણ છઠ. આજ એ જ રાંધણ છઠ છે. આ તહેવારના નામમાં જ તેના વિશેની માહિતી આવી જાય છે. આજે જે લોકો સાતમ પાળે છે તે લોકો બે દિવસ માટે રસોઈ બનાવે છે કારણ કે સાતમ પાળવી એટલે એ દિવસે બધું ઠંડુ ખાવાનું. તમે ખાવાનું ગરમ ના કરી શકો. ખાલી ચા દૂધ ને પાણી શિવાય. જેના ઘરમાં નાના બાળકો હોઈ તે લોકો ખાસ સાતમ પાળે છે. શીતળામા  બાળકોનું રક્ષણ કરે છે. નાના હતાં ત્યારેથી જોયેલ આ તહેવાર એટલે ઘણી બધી યાદો જોડાયેલી છે આ તહેવાર સાથે. અમે સાતમ આઠમ જ કહીએ. ભારતના તહેવારો ભારતમાં ઉજવવવી જે મજા આવે તે મજા ક્યાંય ના આવે. અહીંયા ઇંગ્લેન્ડમાં ઉજવીએ તો છીએ પણ ભારત જેટલી રોનક નથી આવતી. ક્યારેક રજા હોઈ ક્યારેક કામે પણ હોઈ છતાં સાતમ અચૂક પાળીએ છીએ. આજ પણ યાદ છે, જયારે નાના હતાં ત્યારે સાતમ આઠમની લગભગ અઠવાડિયા સુધી રજાઓ પડતી અને ચારથી પાંચ દિવસ સુધી મેળો હોઈ. નાગ...

  ૐ વાસ્તવિકતા કડવી હોઈ છે પણ મારી શકાતી નથી અને કલ્પના સુંદર હોઈ છે પણ જીવી શકાતી નથી....../Reality has to be bitter but can't kill and imagination has to be beautiful but can't live ...... આ દીવાના અને સુરજના પ્રકાશ જેટલું સત્ય છે. આપણને બધાને આપણી કલ્પનાઓમાં રાચવું ખૂબ ગમે છે અને તેમાયે જો આપણી મનગમતી કલ્પના હોઈ તો એમ થાઈ કે આંખ બંધ કરીને પડ્યા જ રહીએ. મનમાં ને મનમાં તો આપણે આપણી કલ્પનાના ઘોડાને પૂર ઝડપે દોડાવી શકીએ પણ શું આપણે હકીકતમાં આપણે એ આપણી કલ્પના મુજબ જીવી શકીએ છીએ? વાસ્તવિકતાની કઠોર ધરતી પર આપણી કલ્પનાઓ કાંચની જેમ તૂટીને ટુકડે ટુકડા થઈ જતી હોઈ છે. તો શું કલ્પનાઓ કરવી જોઈએ કે ના કરવી જોઈએ?? શું હંમેશા વાસ્તવિક હોઈ એની જ કલ્પનાઓ કરવી જોઈએ??? ભગવાને આપણને બધાને એક સુંદર સાથી આપ્યો છે જેને આપણે મન નામથી ઓળખીએ છીએ. આ મન જ આપણો સૌવથી મોટો મિત્ર અને સૌવથી મોટો શત્રુ બની શકે છે. આપણે જે કલ્પનાઓની વાત કરીએ છીએ તે આપણા સાચા ખોટા વિચારો  જ છે. હકીકતમાં આપણે આપણા વિચારો મુજબ જ જીવન જીવતા હોઈએ છે પરંતુ આપણી પાસે એ વિચારોને જોવાનો સમય જ નથી. જે કલ્પનાઓ સાકાર થાઈ તે વાસ્તવિકતા બ...